Cykl poznaj swojego przeciwnika: Jean II Le Maingre

Data dodania: 19.04.19 06:57:50



Jean II Le Maingre

(1366–1421)

    Rycerz i marszałek Francji, sławny syn nie mniej sławnego ojca Jean’a I, po którym odziedziczył nie tylko nazwisko, ale także stanowisko i przydomek – Boucicaut. Karierę dworską rozpoczął, jako paź na dworze króla Francji Karola VI. W młodości zdobywał doświadczenie bojowe walcząc m.in. w bitwie pod Roosebeke z Ludwikiem II księciem Bourbon, który zresztą pasował go na rycerza w przededniu tej bitwy.

    Walczył w obronie Konstantynopola czy podczas krucjaty francusko-węgierskiej dowodzonej przez Zygmunta Luksemburskiego w bitwie pod Nikopolis przeciw Turkom, w czasie, której został pojmany i wolność odzyskał dzięki okupowi. Wyruszył w podróż rycerską po Europie Wschodniej: brał udział w rejzach krzyżackich na Litwę, przebywał na Bałkanach, skąd podjął pielgrzymkę do Ziemi Świętej. Tam wsławił się wielce honorowym uczynkiem: dowiedziawszy się, ze inny rycerz Filip z Artois, hrabia Eu, został uwięziony przez Egipcjan, Jean dobrowolnie oddał się do niewoli, by dotrzymać towarzystwa szlachetnemu koledze. Po uwolnieniu razem kontynuowali podróż po Palestynie. Nie było to jedyne jego rycerskie zachowanie: znany był z kurtuazji wobec kobiet. Do legendy przeszło jego powiedzenie, gdy ukłoniwszy się kobietom lekkich obyczajów i naraziwszy się na drwiny ze strony innych, szlachetnie urodzonych panów, miał odpowiedzieć, iż woli ukłonić się dziecięciu takim paniom, niż zaniedbać pozdrowienia wobec jednej cnotliwej damy. Ku obronie i pomocy tym niewiastom, których bliscy wyruszyli na wojnę, powołał zakon rycerski: Zakon Białej Damy na Zielonej Tarczy.

    Po podpisaniu rozejmu w Leulinghem i zawieszeniu walk w pierwszym etapie wojny stuletniej pomiędzy Francją i Anglią, wziął udział w głośnym turnieju w Saint Inglevert koło Calais. Trzej francuscy rycerze, w tym Jean Le Maingre, przez miesiąc mieli walczyć w gonitwach (walkach konnych na kopie) z każdym rycerzem lub giermkiem, który był gotowy podjąć wyzwanie. Największy odzew przyszedł oczywiście z Anglii, skąd przybyło ok.100 zawodników, w tym Henryk Lancaster, hrabia Derby (późniejszy król Henryk IV). W samych zmaganiach udział wzięło tylko 39 rycerzy. Sam La Maingre potykał się z 18 przeciwnikami. Anglicy opuścili pole turniejowe po kilku zaledwie dniach, wyzywający natomiast pozostali tam do końca umówionego terminu, ale nikt nie podjął się już walk z nimi. Był francuskim zarządcą Genui oraz Cypru. Dowodził wojskami francuskimi podczas kolejnego etapu wojny stuletniej wznowionej przez króla Henryka V Lancastera. Po tragicznej dla Francuzów bitwie pod Azincourt dostał się do niewoli angielskiej i zmarł w Yorkshire.

opracowała : Magdalena Żak

Liczba komentarzy: 2
Zaloguj się Aby dodawać komentarze musisz być zalogowany.
Strategos Games ponad rok temu

Do opublikowania został nam jeszcze jeden ;)

Anna Sobich-Kamińskaponad rok temu

Moim ulubieńcem pozostaje da Montefeltro! :) Zawsze myślałam, że tacy rycerze nie żyli za długo (może 35-40 lat), a tu taka niespodzianka! Większość z opisanych żyła 55-60 lat (poza Lalaingiem, ale on się nie liczy, bo zginął od kuli armatniej ;)).